Post-rock için yeni dünya? Hah, ondan sayalım...

Post-rock başka dünyayı alıp bu dünyayla birleştirir efendim bende. Ne mi diyorum?

Şeytanınız bol olsun!

Pazar gündüzünde şeytan muhabbeti çevirmek ne kadar doğrudur bilmem de zaten doğrusunun-yanlışının olduğunu da sanmıyorum. Tamam, o halde yapayım.

Casimir Pulaski Day

Başkalarının hikayelerinden hüzünlenmek insan garipliği. Kendi hikayenden de hüzünlenmek garip gerçi ama başkasınınkinden anlık gözlerin dolması değil de göz önünde canlandırınca buruk hissetmek, kalbin böyle sıkıştırılması, ağlamamak ama ağlamış kadar olmak, dudakların büzülmesi...

Hayır, neden?

Rahat değilsiniz!

Facebook, Twitter, Instagram hesabını, WhatsApp'ta son görülme saatini kapatan, Ekşi'de yazarlığını sonlandıran insan. Sizden "Ne rahattır!" diye bahsediyorlar ama ben biliyorum, hiç ama hiç rahat değilsiniz.

Uygulamalı planlar yapsak

Araba sürerken dinlediğim şarkılarla bazen aşırı havaya giriyor, ya savaşa gidiyorum ya da dünyayı boş verip uçuruma (nerede?) doğru hedef belirliyorum rotada. Pozitifliğin coştuğu ve Ayşecik misali "Hayat Sevince Güzel" danslarına sardığım da olmuyor değil.

Tuomas Henrikin Jeesuksen Kristuksen Bändi

Üzülüyoruz ya... Siz de üzülüyor musunuz? Ben üzülüyorum. Aklıma yatmıyor, mantıksızlığını biliyorum ama üzülüyorum.