Yndi Halda varmış bir, bilir misiniz?

Post-rock diye bir şey var, malum. İlk hangisinden başladım diye düşünürsem... Mmmm... Evet, yine "Gamze bak süp-per bir şey var! God is an Astronaut! Konserlerine gittim, süperdi" önerisiyle oldu da pek başlangıç sayılmaz o. Grubun 2-3 şarkısını sevmiştim ve bolca dinledim lakin "ne kadar bol" derseniz, yeterince değil.



Sonra, aslında hiç bilmeden, bilme ihtiyacı-merakı da duymadan, "amme hizmeti" amaçlıca bilgi vermeye kalktım da o zaman Godspeed you! Black Emperor (ilginç ki aylardır "Goddo supiido yuu! Burakku emparaa" yazmaktan asıl ismi yazamaz olmuşum. İnsan "Black" yerine direkt "Burakku" yazar mı? Hayat işte...) ile tanıştım. Rockets Fall on Rocket Falls'du ilk dinlediğim de ki hakikaten çok esaslı giriş yapmışım. Söz konusu şarkı şimdilerde en az dinlediklerimden ama, nasıl olduğunu anlamadığım şekilde şarkıdaki o geçişler, sonrasında kemanla - o zamanki anlatımımı hatırlıyorum da, aynen onu söyleyeceğim ki - "yıkıntı içinde dolaşır gibi" toparlamalar... Sonra onun albümünde 09:15:00'ın ilk "part"ını dinlemeye başladım da asıl o şarkıya ben girişim diyebilirim.

09:15:00 dinlerken az mı her şeyi boşverdim, az mı "anormal güçlü!" oldum, az mı bencilliğimi uyandırdım... Gider bakardım yorumlara grup hakkında da garibime giderdi "depresif müziklerin grubu" gibi değerlendirmeleri görünce. Ne alaka?

Hayır, o kadar zamandır - ki yaklaşık 4-5 yıldır - dinliyorum adamları, dinleyip de depresif hallere büründüğüm varsa da kendi depresifliğimdendir. Nasıl beceriyorsunuz muhteremler her türlü enstrümantal müzikte buna kapılmayı? Gidip Esmerine dinleyip dakikasında intihar edin o zaman, dinleyebilirseniz tabii.

Ayıp oluyor ama... Böyle ergenlikler falan... Bakın şimdi bu şaşkınlıkla zaten derli toplu gitmeyen yazıyı darma duman ettim.

Neyse. Öyle işte. Başlayacaksa kişi GY!BE familyasına, bu ikiliden başlamak akla yatkın olmayabilir. Moya da olur, daha iyisi East Hastings gelir herhalde. Arabesk arabesk böyle... Güzel. Evet.